Gehienek ezagutzen ez duten termino bat dugu espezismoa. Hala ere, diskriminazio era hedatuena eta suntsitzaileena dugu berau.

Pertsona gehienek badakite gutxi gora behera zer esan nahi duen arrazista, klasista edo matxista izateak: bidegabeki, arraza, klase sozial edo generoa dela eta, beste izaki batzuk diskriminatzea. Funtsik ez duten diskriminazio mota hauek onartzen dituzten pertsonak izan ezik, gizarteak, orokorrean, jarrera hauek gogor gaitzesten ditu, beltza, pobrea edo emakumea izatea ez baita arrazoi bizitzeko eskubidea edo erasoa ez izatearen oinarrizko eskubideak inori ukatzeko.

Halaz ere, herritar ia guztiek onartzen dute ohikoena eta hedatuena den diskriminazio mota bat, gorago aipatutako jarrera onartezinak gaitzesten dituzten pertsonak barne. Espezistak gara eraso mota askoren aurrean dugun jarrerarekin, erasook pertsonen kontrakoak balira gaitzetsiko genituzkeelako, baina animalien kontra egiten diren eraso mota asko justifikatu eta defendatzen ditugulako, edota animalien artean ere desberdintasunak egiten ditugulako. Horrela, zezenketak onartzen ditugu, baina, bestalde, ez dago ongi ikusia txakur bati ostiko bat ematea.

 Animalia horiek pertsonak ez direla esatea nahikoa izan ohi da milioika animaliari sortutako tortura krudelak justifikatzeko orduan, askotan heriotzaraino, soilik gure gusturen bat, estetikaren bat edo aisia eraren bat asetzeko.

Gizadiaren historian existitu izan den antolaturiko bortizkeria suntsigarrienak espezismoan du bere sostengua. Zorionez gizarte esklabistak eta holokausto nazia bezalakoak iragan ilunari dagozkio, baina oraindik, gutariko gehienok hiltegietako eguneroko hilketa masiboak, hipodromoak, zirkuak, larrugintzarako granjak, zooak, txakurtegiak, laborategiak, zezen-plazak, animalia-maskota dendak, ehiza, arrantza, edo animaliak azkar gizentzeko nabeak justifikatu eta kasu askotan horietan parte hartzen dugu.