Faktore hauek biak berebiziko garrantzia dute besteengan, eta bereziki animaliengan dugun portaera agresiboaren izaera kriminala ebaluatzerakoan.

 Indarkeria ekintza desberdinen aurrean balorazio ezberdinak egiten dira, eta hau hurrengoak erakusten du: gizarte osoak agresio forma batzuk guztiz onartzen ditu, eta honen islapen bezala errealitate juridikoak ere bai. Biolentzia legezkoa denean justifikatuta dago. Baina noiz geundeke baieztatzeko moduan, mina sortzea, objektiboki zitala eta beti efektu kaltegarriak dituena, txalokatzeraino onargarri bihur daitekeela? Badirudi bidezko defentsari buruz ari garela, norbere edo besteen interesak zainduz. Egia unibertsalik badago, nahitaez honek izan behar du bat. Edonork ulertuko luke norbaitek beste norbait erasotzea bigarrenak lehenengoaren edo bere familiaren segurtasunean garbiki eta bidegabeki afektatzen badu. Epaile inpartzial batengandik espero dena hau da, epaia emateko orduan, bidezko defentsa aske uztearen arrazoi bihurtzea. Berdin dio erasotzailea txakur, igeltsero, lehoi, doktore, suge edo fruta saltzailea bada. Bidezko defentsa, erabiltzen den eraso maila egoerak eskatzen duenaren parekoa bada, legezko eta bidezko da.

Animalien kontrako eguneroko eta ageriko eraso instituzionalizatua larriagotzen duen faktoreetariko bat zera da: ia-ia kasu gehienetan erasoa jasaten dutenak ezin ditugula ezeren erruduntzat jo. Arkumeek ez gaituzte gu atakatzen guk haiengandik defenditu eta lepoa mozteraino. Eperrek ez dizkiete gure lehen mailako interesei afektatzen haien aurka tiroka hasteraino. Lasterketetan beraien indarren muturreraino lehiatzera behartzen ditugun zaldiek ez digute zigor hori justifikatzen duten ezer egin. Aitzitik, autodefentsaz hitz egitekotan, soilik zezenak bere torturatzailea adarkatu eta gora-gora botatzen duenean gertatzen dela esan dezakegu. Errealitate gordina da animaliak menderatu eta hiltzen ditugula horretarako eskubidea dugula pentsatzen dugulako, eta hau guztia funtsik gabeko ideia bati jarraituz, espezie jakin baten kide izatearen ideia, alegia. Horren sinple eta lotsagarria da.

Badago animalien kontrako eguneroko erasoa gaitzesteko beste elementu teoriko bat ere: beraien defentsa-gabera egoera larria. Gainera, defentsa-gabera honek alor fisikoa gainditu eta alor intelektualean du sostengua. Adibide batek lagunduko digu hau ulertzen:. Poliziari tratu txarren kasu bat salatzen saiatzean, poliziak ganberroen biktima den txakurraren edo katuaren deskripzioa eskatzen digunean erantzun iezaiozu zezenez ari zarela, eta gertaera jendez gainezka dagoen plaza borobil batetan ari dela gertatzen. Orduan, zu zeu salatuko zaituzte adarra jotzen ibiltzeagatik.

Indarkeria ekintza baten biktima bere sexua, adina edo espeziea albo batera utziz errugabea bada, ekintza hori bidegabea da. Honi, defentsa gabe dagoela gehitzen badiogu, jokabide maltzur baten aurrean gaude, dudarik gabe.